In de Upanishads wordt hridaya gufa - de grot van het hart - gebruikt om te verwijzen naar dat wat kenbaar is als het spirituele hart, de bron van zuiver bewustzijn en de zetel van het ware Zelf.

Ook moderne wijzen zoals Ramana Maharshi verwezen veelvuldig naar het hart als oorsprong van Ik Ben.

 

Hoewel veel non-duale beoefening en onderricht tegenwoordig nadruk lijkt te leggen op begrip en filosofie, kan deze ons maar een klein stukje op weg helpen. Ze kan context en vertrouwen geven, maar Dat wat we in werkelijkheid zijn is niet te kennen met de mind. Thuis komen in non-duaal gewaarzijn vraag van ons dat we terug keren in de openheid het het niet weten, in de grot van het hart. 

​

Deze retraite dag verken je de verschillende lagen van het hart.

 

In ons leven is er een heel palet aan gevoelens en emoties voelbaar. Ze maken het leven rijk en 'levendig'.

Sommige gevoelens waren echter zo intens, dat er als reactie in het hart verharding en een gevoel van afgescheidenheid zijn ontstaan.

 

Ooit was dit wellicht heel intelligent van je systeem, maar een groot deel van die verharding is nu niet meer dienend.

Ik denk dat je wel zult herkennen dat op sommige momenten die verharding en afgescheidenheid zich duidelijk kenbaar maken, en dat het op andere momenten meer op de achtergrond als een subtiele ondertoon aanwezig is.

​​

Het is fantastisch om te voelen dat de verharding en afscheiding heel graag wil verzachten, weer wil stromen.

Dit vraagt van ons om werkelijk ontvankelijk te worden voor wat er in het hart leeft en dit op een compassievolle manier in het licht te brengen. Het lijkt misschien op het eerste gezicht niet zo aantrekkelijk, maar in mijn eigen ervaring is dit uiteindelijk eigenlijk altijd fijn en vreugdevol.

​

De verzachting maakt het mogelijk dat we kunnen zakken in de meer mystieke laag van het hart waarin we onszelf herkennen in de oneindig stille openheid van het hart. Hoe meer je jezelf leert kennen als die oneindig stille openheid, hoe meer moed en bereidheid er in je tot leven komt om 'wat is' te verwelkomen. 

 

We laveren tussen de ontmoeting van dat wat aan de oppervlakte leeft, en diepte van het mystieke hart. 

Uiteindelijk zullen deze twee samen vallen.

 

Deze retraitedag nodig ik je uit om contact te maken met beide lagen, zo diep als past op dat moment.

Een voorzichtige verkenning, een diepe duik, of iets er tussen in. Je volgt wat er wil gebeuren in respectvolle zachtheid.

​​​​​

Je komt dichter bij de herinnering dat de essentie van het hart geen bescherming nodig heeft, ze de onverwoestbare bron is van alles. Er ontstaat meer ruimte voor spontaniteit, levensenergie, liefde, stilte, afstemming.

​

​

​